Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Με τη ζεστασιά του ήλιου!




Είναι τόσο χαρά Θεού ο καιρός, που δεν μοιάζει με τίποτε για Οκτώμβριος μήνας! Είχα προετοιμαστεί για τα κρύα και τώρα αυτή η ζεστασιά του ήλιου με γυρίζει πίσω. Με κάνει να αφήνω την εξώπορτα ανοιχτή όλη μέρα όπως το καλοκαίρι , να μπαίνει ο ήλιος μπόλικος μέσα στο σπίτι.



 Για τα σκυλιά τον Ιγκόρ και τη Κάρα είναι μάλλον αδιάφορο γιατί εξακολουθούν να μένουν στις μαξιλάρες τους τη πιο πολλή ώρα παρακολουθώντας τα του κήπου από τη σιγουριά της γωνιάς τους ...μέσα στην ασφάλεια του σπιτιού! Αυτό που λένε να έχεις κήπο αν έχεις σκύλο δεν έχει σχεδόν καθόλου εφαρμογή στη περίπτωσή μας. 









Σκέφτομαι αυτό που λένε ...να ζείς τη κάθε μέρα σου ! Το προσπαθώ όσο μπορώ μέσα απο το μικρό μου κόσμο , με τις καθημερινές απλές ασχολίες , τις δουλειές του σπιτιού ...τις απαραίτητες ...τη δουλειά με τα βότανα...το πλέξιμο, που έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της μέρας και εξακολουθεί να μου δίνει πολλή χαρά!




Και το πλέξιμο δεν είναι αυτό καθαυτό το πλέξιμο...είναι και όλα τα γύρω απο αυτό. Το πρωί, με τον καφέ και με κανένα να μή σου μιλά και χαλά την απαραίτητη, πολύτιμη αυτή  ώρα της μοναξιάς, μου αρέσει πάρα πολύ να ξεφυλλίζω σχέδια , στο pinterest κυρίως , στο you tube, να μπώ και λίγο στην ομάδα να δώ ποιός ανέβασε και τί. Το πότε περνά αυτή η μία ώρα που έχω βάλει σαν όριο για να σηκωθώ απο τη πολυθρόνα μου κι εγώ δεν ξέρω!









Μια εσάρπα που άρχισα κατά τον Αύγουστο τέλειωσε πρίν αρκετές μέρες και μόλις κατάφερα και τη μπορντούρα , άρχισα να τη κουβαλώ παντού μαζί μου , με σκοπό καλό βέβαια , να βρώ τα μοντέλα μου. Η Χριστίνα τη πρωτοφόρεσε στο σπίτι αλλά και η Μαρία δεν γλίτωσε στο μπάρμπεκιου που βρεθήκαμε!











Ευτυχώς που μείνανε και κάποια καλέσματα σε ωραία ρετιρέ ,γεμάτα γλάστρες , κούνιες ατμοσφαιρικές και παντζούρια παλιά,βαμμένα λουλακί για να βγαίνουμε απο το καβούκι μας!









Αυτό το ρετιρέτου ξαδέλφου ...η αυλή των θαυμάτων! Ο Κύρος Γρανάζης αυτοπροσώπως ο ξάδελφός μου. Έχει μετατρέψει ένα θερμοσυσσωρευτή σε φουφού! Πάνω τα κάρβουνα , κάτω ράφια , στο πλάι στερεοφωνικό με ηχεία και με ρόδες το όλο σύστημα για να μετακινείται!
 Ο δε εκτυπωτής δίπλα στα παντζούρια είναι ένα υπέροχο ραδιόφωνο, πάλι απο τα χέρια του!







Χαίρομαι πολύ τη στιγμή που φωτογραφίζω τα πλεκτά και όλα τα υπόλοιπα και πάντα κουβαλάω  τη κάμερα μαζί μου και με δουλεύουν και λίγο όλοι στην οικογένεια ...άααα   ξέρω ...για το μπλόγκ!Είναι και αυτό ένα απο τα αγαπημένα στέκια μου και θέλει πολύ υλικό απο φωτογραφίες , οι οποίες θέλουν μίκρεμα και φωτισμό έξτρα, μου τάχουν μάθει αυτά τα παιδιά μου , ο Αναστάσης , τους κυνηγάω βέβαια παρακαλώντας, κρατάω σημειώσεις για όλα και μαθαίνω συνέχεια!
Το κείμενο , τον τίτλο, δεν τα προετοιμάζω.  Σκέφτομαι και γράφω.....δεν διορθώνω ποτέ!


















Πολλά πράγματα αφήνουμε για να κάνουμε αυτά που αγαπάμε αλλά αυτό καθώς μεγαλώνουμε είναι απαραίτητο γιατί είναι λιγότερα αυτά που έχουν δύναμη να μας αρέσουν και αυτό είναι το αλάτι της ζωής!



Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Με ένα σάλι στη πλάτη!




Ο Αύγουστος φτάνει στο τέλος του και ήδη το νοιώθουμε στην ατμόσφαιρα! Μας έβρεξε λίγο και κρυώσαμε . Το  κίτρινο σάλι μου, που έχω πλέξει απο την άνοιξη ήταν το σωτήριό μου, για όλα τα δροσερά βράδυα του καλοκαιριού!
Ο αυχένας μου είναι τόσο ευαίσθητος , θέλω κάτι να τον καλύπετει ακόμη και στις μικρές αλλαγές θερμοκρασίας και πάντα έχω ένα πλεκτό σε μιαν άκρη.






Σας δείχνω την κίτρινή εσάρπα μου που έπλεξα με βελονάκι νούμερο 4 και νήμα baby βαμβακερό της ALIZE , ένα πραγματικά απαλό νήμα . Θα σας δείξω το σχέδιο σε βιντεάκι. Το νήμα μου άρεσε τόσο που το έχω πάρει σε όλα τα χρώματα που βρήκα, σε τυρκουάζ έπλεξα μία κουβερτούλα, σε βεραμάν μία ζακέτα , τώρα με περιμένουν το ροζ , το φουξ και το εκρού!!

















Στον κήπο τα βασιλικά μου είναι τέλεια, μάζεψα φύλλα για τα χειμωνιάτικα πέστο! Θα μαζέψω και σπόρο για τις νέες μου γλάστρες , για του χρόνου, έτσι έκανα φέτος και δεν αγόρασα φυτά.








Μέσα στις βιγκόνιες λίγος μαιδανός ανθίζει ακόμη και με βολεύει αφάνταστα να κόβω απο κεί για το φαγητό.


Έτσι κυλούν οι μέρες γεμάτες απασχόληση.
Όλοι οι μήνες μου είναι ευχάριστοι, παλιά ήμουν πιό επιλεκτική. Τώρα καθώς μεγαλώνω και αισθάνομαι ότι ο χρόνος είναι πολύτιμος , βλέπω τον κόσμο με άλλα μάτια, σε κάθε αλλαγή βρίσκω κάτι καλό, δεν πειράζει κι ας χαλάσει ο καιρός , θα καθήσουμε στη βεράντα με τις ζακέτες μας και θα μιλάμε πλέκοντας. Δεν πειράζει κι ας μην πάω πουθενά, πολλές φορές τα δήθεν πρέπει είναι αυτά που μας μελαγχολούν που μας δημιουργούν τεχνητές ελλείψεις.


Συμμάζεψα όλα τα βαμβακερά μου νήματα να δώ τί θα κάνω με αυτά. Κουβερτούλες μπεμπέ πλέκω με βαμβακερά νήματα και το χειμώνα.





Κάθε μέρα είναι μια μέρα χαράς, είμαστε γεροί και είμαστε στα σπίτια μας,έχουμε  τόσα πολλά μικρά πράγματα  για να κάνουμε και να γεμίσουμε χαρά μέσα μας! 











Θα σας δείξω και αυτή τη μπορντούρα με τα μπαλάκια που δίνει στο τελείωμα μια παιχνιδιάρικη όψη και είναι εύκολη πολύ!








Περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία να πάω για δυό μέρες στη θάλασσα που αγαπώ τόσο πολύ και δεν μπόρεσα ούτε να τη δώ φέτος. Αν πάω θα είμαι ευτυχισμένη ....κι αν δεν πάω πάλι το ίδιο θάμαι! 
Να είστε καλά!

Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017

Ταξίδι πίσω στο χρόνο...


Χρόνια πολλά!

Κάθε χρόνο γυρίζουμε με αγάπη στο βλαχοχώρι του πατέρα μου τη Κλεισούρα της Καστοριάς, που βρίσκεται στο όριο των νομών Κοζάνης, Φλώρινας και Καστοριάς και επισκεπτόμαστε το μοναστήρι της Παναγίας της Κλεισούρας που είναι ακριβώς κάτω απο το χωριό , στις υπώρειες...δηλαδή στους πρόποδες του βουνού Μουρίκι. 


Ο Άγιος Νικόλαος στην κεντρική πλατεία.





Το μοναστήρι που είναι αφιερωμένο στη γέννηση της Παναγίας, όπως φαίνεται απο τη Κλεισούρα, πανέμορφο και με μεγάλη ιστορία, εκεί έζησε η Οσία Σοφία η ασκήτισσα της Παναγίας.



Ο καιρός είχα αλλάξει ήδη όταν ξεκινήσαμε και απο το καύσωνα που ζήσαμε τις τελευταίες μέρες βρεθήκαμε με χειμωνιάτικα μπουφάν στους 15 βαθμούς της αυγουστιάτικης νύχτας στην πλατεία της Ελβετίας της Ελλάδας, όπως την είχε χαρακτηρίσει ο Ελευθέριος Βενιζέλος.




Βόλτες με τα πόδια στις απότομες ανηφόρες και κατέβασμα προσεκτικό γιατι τα καλντερίμια με τρομάζουν με τη κλίση τους.Όμως σε κάθε στροφή με περιμένει και ένα μαγευτικό παλιό σπίτι με τις σκουριασμένες σιδεριές στα παραθύρια , τις γκρεμισμένες πέτρες , τις λιωμένες κουρτίνες που ακόμη στέκονται να κρύβουν το εσωτερικό του σπιτιού...






Το παλιό...100 ετών , μπακάλικο!





Συγγενείς μακρινοί βρίσκονται αρκετοι στο χωριό. Σε μία απο τις βόλτες μου με φώναξε η Εύη και με ξενάγησε στο πατρικό τους , ένα παλιό αρχοντικό δίπατο που σώζεται πραγματικά συγκινητικά όπως το είχαν οι πρόγονοί τους.









Τι ταξίδι πίσω στο χρόνο πραγματικά μπαίνοντας στο σπίτι!! Μόλις πρωτοπατάς στα παλιά σανίδια αρχίζει το κριτς κρατς σε κάθε βήμα , ακουμπάς τη λαδομπογιά στους ξύλινους τοίχους , ζεστή και φιλική!




Ντουλάπια με πορσελάνες απο τα ταξίδια τους καθώς ήταν έμποροι ικανοί!













Και το υπέροχο δωματιο με τα μιντέρια γύρω γύρω απο το τζάκι και το στρογγυλό τραπέζι με το μαγκάλι !








Το κεντημένο μαξιλάρι μαρτυρά την ημερομηνία που κεντήθηκε  ....1900.....




Παλιό κέντημα της εποχής !





Μπαίνοντας στο σαλόνι της εποχής βλέπουμε μια όμορφη κονσόλα με δύο παλιές λάμπες .




Και μια κούκλα με παραδοσιακή φορεσιά της Κλεισούρας.


Παλιές ζυγαριές με δράμια πάνω στις ντουλάπες της κουζίνας.



Στον επάνω όροφο ένα μεγάλο τραπέζι με ασημικά και υφαντό τραπεζομάντηλο!











Μπουφέδες με συρτάρια που ανοίγουν κρυφά, φωτογραφίες των γιαγιάδων και παππούδων στους τυρκουάζ τοίχους, κάδρα και μαξιλάρια κεντητά. λασέδες, πλεκτά με σαίτα, κάθε λογιών τέχνη των χεριών, είναι παντού!
Αυτό ήταν το ταξίδι μου , εύχομαι να εκτιμάμε όλοι μας ότι παλιό έχουμε κληρονομήσει , ίσως έτσι γίνουμε καλύτεροι μέσα μας!

Σας αποχαιρετω με τον  Άγιο Μάρκο, ένα απο τα πολλά ξωκκλήσια που χτίστηκε το 1864 , υπέροχα τοποθετημένος σε ένα λόφο.






Η πατρίδα μας είναι πραγματικά ένα στολίδι!